روایتی از جنایت داعش‌گونه و شهادت حمیدرضا یوسفی‌نژاد در مشهد

  • کد خبر : 4323
  • 13 بهمن 1404 - 10:19
روایتی از جنایت داعش‌گونه و شهادت حمیدرضا یوسفی‌نژاد در مشهد
ابوالفضل ولش‌آبادی، دانش‌آموز بسیجی پایه دهم و از مجروحان اغتشاشات خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ در دیدار با اعضای تشکل مردمی «مهرانه» حوادث آن شب را روایت کرد.

به گزارش آنات نیوز، ابوالفضل ولش‌آبادی، دانش‌آموز بسیجی پایه دهم و از مجروحان اغتشاشات خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ گفت: روز پنجشنبه هجدهم دی‌ماه و حدود ساعت هشت و نیم شب برای دفاع از رهبر، حرم امام رضا (ع) و امنیت ناموس مردم به میدان رفتم. در شرایطی که جمعیت به سمت ما می‌آمد، سوار موتور یگان ویژه شدیم اما ناگهان با ضربه‌ای شدید به زمین افتادیم و فردی با چاقو به سمت من حمله کرد.
 
وی افزود: پس از زمین‌خوردن، با لگد و ضربات متعدد مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتم و با یک جسم سنگین که بعداً متوجه شدم میلگرد بوده، به ناحیه گیجگاهم ضربه زدند و بیهوش شدم. دوستان بعداً گفتند چون فاصله ما با نیروهای انتظامی کم بود، مهاجمان ما را به داخل جمعیت بردند و آنجا به‌شدت مورد حمله قرار دادند.
 
ولش‌آبادی بیان کرد: در همان صحنه، به من گفتند اگر به رهبری فحش بدهم، رهایم می‌کنند، اما گفتم رهبرم مایه عزت من است و هرگز چنین کاری نمی‌کنم. پس از آن، ضربات شدیدتری به من وارد شد. نبضم را گرفتند تا ببینند زنده هستم یا نه؛ چهار ساعت هیچ نبضی نداشتم.
 
وی توضیح داد: شهید والامقام حمیدرضا یوسفی‌نژاد، از بسیجیان حوزه ۹ میثم، می‌توانست فرار کند اما به‌خاطر من ایستاد. او از ناحیه شکم مورد اصابت ضربات متعدد چاقو و شمشیر قرار گرفت و نهایتاً به شهادت رسید. گلویش را تا نیمه بریدند و پیکرش را روی موتور انداختند و موتور را آتش زدند.
 
دانش‌آموز بسیجی پایه دهم اذعان داشت: من و شهید یوسفی‌نژاد را به بیمارستان منتقل کردند؛ ایشان با شوک هم برنگشتند اما من به لطف خدا بازگشتم. خدا دوباره به من فرصت داد تا به مردم و بچه‌محل‌ها خدمت کنم.
 
این دانش‌آموز بسیجی با رد شائبه دریافت پول برای حضور در میدان اعلام کرد: نه حقوقی در کار بود و نه پولی. حتی فرمانده‌مان اجازه نمی‌داد به‌خاطر سن کمم بیایم. خودم التماس می‌کردم که اجازه بدهند حضور داشته باشم.
 
وی خاطرنشان کرد: هدف و انگیزه‌ام اول برای رهبرم؛ دوم برای دفاع از شهر امام رضا (ع) که می‌خواستند به آن تعرض کنند؛ و سوم برای امنیت ناموس مردم بود. امنیت و ناموس از هر چیزی مهم‌تر است. جامعه بدون امنیت، حتی اگر اقتصادش خوب باشد، ارزشی ندارد.
 
این مجروح اغتشاشات عنوان کرد: صحنه‌هایی دیدم که انسان باورش نمی‌شود؛ حمله به مردم عادی، آتش‌زدن موتور و ماشین، و وحشی‌گری‌هایی که یادآور رفتار داعش بود. خدا را شکر که این فتنه تمام شد. بزرگ‌ترین نعمت یک جامعه، بعد از سلامت، امنیت است.
 
انتهای پیام/

لینک کوتاه : https://anatnews.ir/?p=4323

برچسب ها

ثبت دیدگاه

در انتظار بررسی : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه‌های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم سردبیری در پایگاه خبری آنات نیوز منتشر خواهد شد.
  • پیام‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام‌هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.