محدوده قهوهخانه عرب به اعتقاد بسیاری ممکن است خوشنام نباشد، اما تاریخی شنیدنی دارد از افرادی که امنیت یک محله حاصل تلاش آنها بود و گاه البته دعوا و مرافعههایی هم داشتند. لوطیهای این محله صبح و شبشان در کوچه و بازار میگذشت، آنها با اقشار مختلف مردم همسفره بودند، با بزرگ و کوچک و غنی و فقیر نشست و برخاست میکردند و در غمها و شادیهایشان شریک بودند.
گاهی در قهوهخانه دعوا بود و بعضی وقتها کار به آمدن ژاندارم هم میکشید. برای همین آن کوچهای که در مجاورت پنجراه پایینخیابان قرار گرفته است به کوچه قهوه خانه عرب معروف بود.
از طرفی یکی از منبعهای آب اهالی، جوی گناباد بود که آب آن از چهارراه شهدا و پنجراه میآمد و از این محل میگذشت و بعد به مزرعه نمونه میرفت و زنها لباس و ظرفهایشان را در آنجا میشستند.
همچنین بیشتر زائرها که از راه میرسیدند اول میرفتند حمام حاج احمد و بعد ناهار را در قهوهخانهعرب میخوردند و میرفتند زیارت.
این محدوده بعدها در تقسیمات شهری مرز مشترک منطقههای ۵ و ۶ قرار گرفت و به سبب اینکه در امتداد مسیر جاده سرخس بود به خیابان سرخس تغییر نام پیدا کرد.
