قبل از انقلاب کوی ژاندارمری، شهرک محل سکونت نیروهای ژاندارمری بود. محلی در محدوده محله محمدآباد امروزی. آن دسته از نیروهای درجهدار ژاندارمری که خانهای نداشتند و سندی به اسمشان نبود، میتوانستند چندسالی در این خانهها زندگی کنند.
خانههایی ویلایی، با دیوارهای کوتاه بین محوطهشان که بوتههای یاس از آنها آویزان بود. کوی ژاندارمری برای اهالی محدوده چهنو و محمدآباد با آن بافت مذهبیاش، در زمان انقلاب مردم را مردد کرده بود.
آنها نمیدانستند باید این نیروهای وابسته به حکومت را در دل خود جای دهند یا با آنها به مبارزه برخیزند؛ علامت سؤالی که هرچه به پیروزی انقلاب نزدیکتر میشدند، در ذهنشان پررنگتر میشد.
کوی ژاندارمری حدفاصل شیرودی۲۲ و سهراه محمدآباد امروزی قرار داشت. طبق آماری که یکی از نیروهای سابق ژاندارمری به ما میدهد، ۸۴خانوار در آن زندگی میکردند. این خانههای ویلایی اغلب ۲۵۰ متری بودند، غیر از تعداد اندکی از آنها که بهخاطر نقشه وسیعتر یا کوچکتر بود.
این خانهها از نظر شکل و شمایل فرق چندانی با دیگر خانههای محل نداشت؛ بااینحال بهواسطه دولتی و حکومتیبودنشان، مردم رابطه خوبی با ساکنانش برقرار نمیکردند.
